De heiligverklaring van de boer

Er zijn een aantal dingen in het leven waar je eigenlijk - uit lijfsbehoud - niet tegen kunt zijn.

Bijvoorbeeld kinderen. Hoe ontzettend irritant blèrende of rondrennende koters ook zijn, ergens zien we de noodzaak van jonge aanwas wel in want we willen ook over pakweg een kleine twintig jaar nog steeds dat iemand ons brood bakt, wijkende haargrens vakkundig camoufleert of onze billen wast.

Nog zoiets waar je eigenlijk niet tegen kunt zijn: bomen. Zonder bomen geen zuurstof dus mopperen we over blad in de tuin, de eikenprocessierups en verkeersonveilige situaties maar rücksichtslos met de botte bijl erin, dat komt gelukkig vandaag de dag niet zoveel meer voor. Met de huidige stikstofcrisis, achteruithollende biodiversiteit en verslechterde luchtkwaliteit lijken we bomen weer meer te zijn gaan waarderen.

Boeren, daar kun je ook eigenlijk niet tegen zijn. Niemand bijt de hand die hem voedt, luidt het spreekwoord. Met het oog op boeren kun je dat spreekwoord haast letterlijk nemen. Iedere dag fatsoenlijk wat te eten op tafel is wel zo prettig want als we het van onze AH-groentestekjes in de achtertuin moeten hebben ... nou ja, dat zou het obesitas-probleem snel de wereld uit helpen.

Boeren zijn hip. Een trend die zo'n tien jaar geleden werd ingezet door het tv-programma Boer zoekt Vrouw. Alles wat boeren doen is zaligmakend, er mag hen geen strobreed in de weg gelegd worden. Rigoureuze acties als uiting van hun enorme frustraties, die zijn alleen maar terecht. Boeren worden nog net niet heilig verklaard, als je de reacties op social media zo'n beetje volgt, maar het scheelt niet veel.

Geen weldenkend mens op deze wereld is tegen boeren. Nou ja, misschien Donald Trump, die is per definitie overal tegen, maar die interpreteert het woord 'wel-denkend' dan ook net even anders. Als je denkt dat je met het liquideren van de hoogste generaal van een land een einde maakt aan verder geweld, dan heb je het volgens mij niet helemaal begrepen, maar Donald Trump denkt van wel.

Waar mensen wel op tegen zijn, zijn de negatieve gevolgen van de intensieve agrarische sector. Op de milieu-effecten waardoor de biodiversiteit onder druk staat. Op de aanleg van sojaplantages voor veevoer waardoor enorme lappen kostbaar regenwoud verdwijnen. Of het dumpen van goedkope producten in landen waardoor aldaar boeren van een fatsoenlijke broodwinning beroofd worden. Het is natuurlijk sowieso op zijn minst curieus te noemen dat in zo'n welvarend land als Nederland de productie van basisvoeding alleen tot stand kan komen met een flinke schep subsidie.

Maar daar mag je niet op tegen zijn, want dan ben je niet voor de boeren. En wie niet voor boeren is, die is tegen en moet zo snel mogelijk verbaal worden afgemaakt.
Wat denken ze wel.


Kees Kiezel

Meer berichten