Valse profeet
Opinie ColumnsDe brug over de Slinge die mij als kind naar de Grolse Boys bracht, heeft eindelijk een naam. De club bestaat niet meer en werd ooit ten grave gedragen met een feest dat meer dan genoeg aanleiding gaf voor een column. Al schrijvend begreep ik pas hoe belangrijk de brug voor mij was geweest, omdat ik, door die brug over te steken, het zorgeloze, in de tijd gevangen deel van mijn jeugd betrad. Ik begreep ineens mijn kindertijd iets beter en de brug kreeg een rol in het stukje.
Of ik op het officiële naamgevingsmoment wat wilde zeggen. Spreken in het openbaar is geen hobby en waar moest ik de tijd vandaan halen om iets te schrijven? Was er maar een manier om snel een goedlopende tekst te genereren. Ik vond het wel een eer, dus ik moest aan de slag.
Misschien kon ik vertellen dat mijn zoon, die nu voetbalt bij de fusieclub aan de andere kant van de stad, altijd naar het plakkaat van de Boys wijst als we het terrein oplopen. ‘Papa, jij hebt daar gevoetbald’. ‘Ja, zoon, daar heb ik gevoetbald’. En misschien kon ik vertellen dat ik hoopte dat het streepje rood in zijn blauwe tenue voor de warmte zou zorgen die de Boys mij ooit gaf. En dat ik hem vaak over mijn herinneringen aan mijn voetbaljeugd vertel. Over hoe ik als keeper de mooiste reddingen verrichtte. En dat ik na een keepersjeugd ging voetballen als rechtshalf en hoe de spits en ik toen 60 doelpunten verdeelden.
Maar was dat wel zo? Ik ken mezelf. Zo goed kon ik niet geweest zijn. De werkelijkheid was ongetwijfeld anders. De wereldreddingen zagen er vanaf de zijlijn vast gewoontjes uit. En scoorde ik echt dertig keer, of waren het alleen wat laffe intikkertjes?
Het geheugen is berucht om zijn onnauwkeurigheid. En terwijl ik nadacht over mijn toespraakje begreep ik ineens dat herinneringen er niet zijn om de werkelijkheid op te slaan maar dat ze zich vormen naar het gevoel dat bewaard moet worden. In mijn geval was dat het gevoel van een warme en veilige club waar iedereen belangrijk was. En dat gevoel was wel echt. Nu ik dit begreep, wist ik wat ik moest vertellen en ik begon te schrijven.
Dus besteed je gedachten nooit uit aan ChatGPT of CoPilot. Het zorgt ervoor dat je de wereld en jezelf steeds slechter kent. Het maakt je een vlakker mens, dommer zelfs. En iedere fanatieke doe-het-zelver, iedere workshop-trainer, iedere manager met opgestroopte mouwen, iedere enthousiaste vertegenwoordiger van een softwarebedrijfje die anders beweert en de AI-verlossing predikt, is een valse profeet.
Het is misschien geen mooie brug. Maar hij heeft wel de mooiste naam van Oost Gelre: Boysbrug.
