Snoep, poets en spoel niet zonder ons
Opinie ColumnsSnoep, poets en spoel niet zonder ons
Om wat grijs geld wit te wassen - officieel ‘onkostenvergoeding’ - besloot ik de diefstalgevoelige zelfscankassa over te slaan en af te rekenen bij een kassa bediend door een levend wezen. De weekendkater was zo goed als over, de dagen worden alweer duidelijk langer en Oekraïne valt steeds meer Russische doelen aan.
Kortom, een relaxte maandagmorgen in een winkel. De klant vóór mij was een vrouw van middelbare leeftijd, die zijn er ook. Ze had een uitpuilend volle winkelkar en die wilde ze in drie porties afrekenen. Misschien was ze mantelzorgboodschappenmeisjeopleeftijd, of deed ze inkopen voor een instelling met verschillende kostengroepen.
Tot zover was de maandagmorgen nog steeds leuk. Maar toen deed ze het volgende, en dat drie keer! Het kassapersoon had alles gescand en noemde het totaalbedrag. Daarna ging de middelbare vrouw alles doodgemoedereerd inpakken, waarbij ze soms weer dingen uit haar tas haalde en er andere instopte om de tas efficiënter te kunnen inpakken. En pas na enkele zinloze minuten rekende ze af. En dat drie keer!
Waardoor ik, en iedereen in de rij achter mij, zes tot zeven minuten van mijn leven heb verknoeid. Waarom doe je zoiets? Zie je niet dat het scheidingschotje jouw boodschappen al afschermt en dat iedereen klaar is voor de volgende klant (in dit geval ik) die zijn boodschappen aan de andere kant van het schotje wil zien glijden.
In het centrum van Lichtenvoorde intussen heeft een Doetinchemse ondernemer een automaat geplaatst met snoep, chips, frisdrank en energiedrankjes. Kortom, allemaal lekkere dingen.
Ik wist dat niet eens totdat ik de ingezonden brief in de krant las. Die lezer verbaasde zich erover dat er toestemming was gegeven voor zo’n onbemand suikerparadijs, terwijl aan de andere kant de overheid het suikergebruik probeert terug te dringen.
Ik denk dat er juridisch weinig tegen te doen is. Er is nu eenmaal vrij ondernemerschap en ook een Doetinchemmer mag gezonde Oost Gelrese scholieren en anderen met suiker bestoken.
Wat we wel kunnen doen, is de Oost Gelrese middenstand compenseren door tandpasta en flossertjes bij de plaatselijke winkeliers te kopen. En ook gebruik te maken van tandartsen en diëtisten in de gemeente.
Snoep loyaal, herstel lokaal.
En zo dwaalden mijn gedachten in een Groenlose supermarkt af naar een Lichtenvoordse suikerautomaat. En die mevrouw voor mij was eindelijk klaar met drie keer inpakken en drie keer ná het inpakken afrekenen. De kassapersoon wilde net mijn eerste item scannen, maar de vrouw kwam nog even terug omdat iets op bonnetje twee volgens haar niet klopte.
Ik dacht alleen maar: gelukkig dat je hier niet zomaar een wapenvergunning kunt krijgen. Ik had een suikerboost nodig. Gelukkig had ik paaseieren gekocht en mondwater.