
Week 11-1
Opinie ColumnsTerwijl ik dit schrijf, ben ik nog behoorlijk in een carnavalsmodus. Een paar dagen lang een mooie grote wereld op een kleine oppervlakte. Met vooral veel normalere mensen dan in de echte wereld.
Ik heb nog niemand onder de ballonnen en slingers gezien die zo gek is als Trump. Of gek in zijn geval positief of negatief is, daarover was tussen twee polonaises door niet iedereen het over eens.
Hij is in elk geval anders, met dat compromis hebben we Rosenmontag afgesloten.
Sommige feestneuzen waren verraderlijk realistisch verkleed. Niet van echt te onderscheiden handhavers. Een groep was als XR Rebellion, niet de echte gekken die verf in winkels gooien, maar tijdelijk verklede normale mensen.
Geen terreurboeren op trekkers, de enige trekkers waren die in de optocht.
Carnavalshaters zeggen vaak dat carnaval flauwekul is. Dat klopt natuurlijk.
Net zoals vasten of ramadan flauwekul is. En die duren nog langer ook en zijn veel ongezonder.
Het voordeel van carnaval in vergelijking met de relicalorieonthouders is dat de meeste feestvierders wel zelf door hebben dat het flauwekul is.
Al zijn er natuurlijk ook altijd officiële besteekte functionarissen die het wel heel serieus nemen.
Mensen blijven mensen en systemen blijven systemen.
Het hele leven is flauwekul, als je er niet eens zo goed over nadenkt.
Gelukkig hoorde ik een aantal keren die geruststellende regels van het Klein Orkest voorbij komen (gelukkig het origineel, niet zo’n 11 in een dozijn-beat):
Het leven is tijdelijk en de dood is onvermijdelijk
Maar stel dat je niet dood kon gaan
Dan had je stomweg niet bestaan
Over honderd jaar zijn jullie allemaal dood, en wij ook ...