Schoolmeister
Zienn naosten naober was schoolmeister. Den had zelf ne schoole en misschien heffe as jonge daor wal is e’holpene en daordeur op ut idee e’komm’ne dat dat misschien wal un good vak was. In elk geval in 1806 (atte achttien jaor is) held hee een soort diploma veur onderwiezer en begunt dan in Raotum as ‘schoolmeester derde rang’. Dree jaor later soliciteerte en wordt ok beneumd in Delden. Dus moche verhuuzen. De Raotumsen brengt um tot in Rekken bi’j de Mölle en daor staot de leu oet Delden um op te wachten.
Ut spil wordt over e’laane en dan geet’t op Delden an. De schoole en ut hoes waor hee in kump bunt neet zo geweldig. In den gemeenteraod van Delden praot ze der in 1815 ovver. Ut dak van ut hoes held stark nao ut Oosten ovver en i’j könt verwachten dat de zaak ne keere in mekare dondert. De schoole steet teggen de karke an en al ut water van de toorn en de kark völt op de schoole zodat ut in de klasse lekket as der too. Maor ja, ut verbouwen zal zeker 300 gulden kosten. Zee heb nog ne olde kazerne in Delden en daor maakt ze dan ne schoole van en ’n wonhoes.
Hee hef de schoole barstendvol want den inspecteur van’t onderwies dee ziene schoole kump controlaern ontdekt dat hee meer dan 200 kinderen in un bekrompen lokaal hef zitten. Maor desondanks isse in staot umme good onderwies te gevven. Hoo hee 200 kindere de baas kan blieven mag, Joost weten, maor den Inspecteur schrif dat de behandeling van de scholieren zachtzinnig is en dat hee zich geacht en bemind hef e’maket. Tien jaor later kump den Inspecteur nog is wear en dan heffe 180 kindere.
In 1853 heffe der waer 200 en dat is toch wal arg völle, de gemeente hef wal geld ter beschikking veur ne hulpkracht maor de meister kan der ginne vinden dee veur zo’n leeg bedrag ok nog lesse kan gevven in Franse en Hoogduitse talen. Dan wordt der deur de gemeente ne commissie beneumd (ok ton al commissie’s!) dee mot onderzeuken of der eigenlijk wal ne hulponderwiezer neudig is. Der ister wal eene neudig maor de gemeente hef gin geld genog. Endelijke vindt ze Fl. 100. En dan wordt der eene beneumd. Veur dee honderd gulden mag den hulponderwiezer dan een jaor lang veur de klasse staon. Dat is dan twee gulden in de waeke. Maor ja, wat verdenen dan ne arbeider in dee tied?
In 1859 atte 71 is krig de meister pensioen. Dan krigge ne zilveren legpenning, zo groot as ne riksdaalder. An de eene kante steet ok de beeldenaar van Koning Willem de Derde net as op de riksdaalders. An de andere kante steet mooi “Voor getrouwe en ijverige vervulling der betrekking van onderwijzer gedurende een halve eeuw vanwege den koning”. Dan krigge un pensioen van 383 gulden; dat is tamelijk hooge veur dee tied.
Maor hee wont dan ok in ne stad. Meisters dee op’n boer wonnen kregen belangriek minder want dee konden ear eigen greunte verbouwen. Dat was ne maotregel dee ok in unze tied nog gelden. Atte good en wal as jongen kaerl in Delden is trouwt hee met de dochter van den dominee. Met mekare krieg ze’n heel stel kindere. Dree jonges en één deernken. Eéne van de jonges wordt ok schoolmeister maor later heffe ut zin der af en wordt hee rentmeister op Twickel. Eene wordt der bookhandelaar in Deventer en eene geet in’n handel.
De dochter trouwt met ne hoogen militair en geet in de buurte wonnen.
Veur um zelf was ut verhuuzen nao Delden natuurlijk haoste ne wereldreise. Ne enkele keere wandelte helemaol van Delden nao Kotten umme ziene olders te bezeuken. Daor wont nog’n breur van hem bi’j in. Hee bekik de boel zonder commentaar. Later schriffe dan ne breef waorin hee hoog opgif ovver de geweldige boern in Delden.
Dee heb völle beeste, grote boerderi'jen en völle geld. "En wat zag ik bij U?”, schreeve. "Slechts één mager varken!”