Saamhorigheid kenmerkt Corsojaar 2025

LICHTENVOORDE - Als je voorzitter Thijs Kroezen vraagt wat dit corsojaar het meeste indruk op hem heeft gemaakt blijft het even stil. Hij wil er liever geen moment uitlichten, “daarmee zou ik andere momenten tekort doen. Het was een prachtig jaar met veel hoogtepunten. Als ik dan toch iets moet benoemen wat grote indruk op mij maakte is het de saamhorigheid die als rode draad door alle momenten van dit corsojaar liep.”

Nieuwe corsolocatie
Een belangrijk moment was de realisering van de nieuwe corsolocatie aan de Boschlaan, waar uiteindelijk zeven corsogroepen terecht kunnen. Thijs Kroezen: “De nieuwe locatie is enorm belangrijk voor ons corso. Ze hebben nu een vaste plek waar ze zich helemaal kunnen richten op het bouwen van hun wagen. Groep van Reedestraat heeft er hun wagen al gebouwd, een mooi moment. Wat mij betreft hoort deze ontwikkeling in het rijtje van mooie momenten van dit corsojaar. En als je ziet hoe de verschillende groepen samen optrekken in de bouw van de hallen, dan is saamhorigheid ook hier de rode draad.”

CorsoKIDS
Over vier jaar, in 2029, bestaat het corso honderd jaar. Met dank aan de jeugd die elke generatie weer het stokje overneemt van de vorige. “We zien een enorme toeloop van jeugd en jongeren naar de corsogroepen. Het leeft als nooit tevoren. Natuurlijk is het bouwen van een wagen een mooie uitdaging. Maar ik denk dat ook hier het gevoel van saamhorigheid en gezelligheid jongeren aantrekt.”
Dit jaar vulden de CorsoKIDS met hun kinderwagens voor het eerst de hele Richterslaan. Maar niet alleen dat moment vervult Thijs Kroezen met trots. Ook de bijna 600 kinderen die vanuit de basisscholen de maquettepresentatie bezochten vormden een hoogtepunt. “We zien het als onze plicht de traditie van het corso te borgen voor de toekomst. Als je kijkt naar de inbreng van de jeugd heb ik daar alle vertrouwen in.”

Gedeelde trots
Het is een moment dat elk jaar voorbij komt. Het moment dat het corso haar waardering uitspreekt voor de steun van inwoners en ondernemers. “Steun waar we altijd op kunnen rekenen, maar die zeker niet vanzelfsprekend is”, benadrukt Thijs Kroezen. “We delen allemaal de trots op ons corso. En dat vertaalt zich in steun op vele manieren. Inwoners die loten kopen, geld geven of zich als vrijwilliger aanmelden. Maar ook de ondernemers waar we altijd een beroep op kunnen doen. Die grote betrokkenheid laat zien dat het corso van ons allemaal is. Het corso verbindt mensen en dat gaat veel verder dan alleen de optocht op de 2e zondag in september.”

Eerbetoon burgemeester
Saamhorigheid was ook meer dan zichtbaar tijdens het eerbetoon aan burgemeester Annette Bronsvoort. Dat begon al met de grote banners met daarop de voornamen van bijna 3000 vrijwilligers. “Toen ik er voor stond werd ik er best even stil van. Natuurlijk weet ik dat veel mensen bezig zijn met het corso. Maar als je al die namen ziet op de banners, dan komt dat wel even binnen. Hoe we het dahliaportret van de burgemeester met alle 18 corsogroepen én de CorsoKIDS gemaakt hebben, dat was echt een feest. En een eerbetoon dat haar volledig toekwam.”

Dagje Lichtenvoorde
Dit jaar waren er voor het eerst twee barren langs de route Eén in de corsotuin aan de Richterslaan en één bij het gemeentehuis. Ze werden gerund door de lokale horeca. Volgens Thijs Kroezen een mooi voorbeeld van samenwerking, die steeds meer handen en voeten krijgt. “We willen de bezoekers een ‘dagje Lichtenvoorde’ bieden. Het corso vormt daarin de rode draad. Maar we willen ze graag verleiden om meer tijd in het dorp door te brengen. Met het aanbod van een gezellig centrum, uitnodigende terrasjes en een leuke kermis. Samen met de horeca en de gemeente zetten we daar mooie stappen in.”

Tradities koesteren
Het corso verandert, gaat met de tijd mee. Maar dat doet volgens Thijs Kroezen niets af aan de tradities die hebben geleid tot erkenning als werelderfgoed van Unesco. “Dat blijkt wel uit het feit dat de jeugd zich tot het corso aangetrokken voelt. Maar zij waarderen ook de tradities die houvast bieden. De manier waarop de corsogroepen georganiseerd zijn, het bouwen van de wagen, het onderhouden van de dahliavelden, de optocht, de prijsuitreiking op maandagmorgen. Samen vormen ze de unieke corsocultuur. En waarin Lichtenvoorde zich volgens mij onderscheidt is het grote aantal vrijwilligers, de saamhorigheid en de grote bereidheid om elkaar te helpen.”