Na vijftig jaar nog steeds het allermooiste Sinterklaascadeau

VRAGENDER - Op vijf december 1975 kreeg Wilna uit Vragender een wel heel bijzonder geschenk. Een geschikte donornier, precies wat Wilna zo nodig had voor haar gezondheid. Nu, vijftig jaar later, is het weer tijd voor een feestje. Wilna haar tweede verjaardag wordt iedere vijf jaar gevierd op vijf december.

Door Janette van Egten

In haar puberjaren werd het nierfalen ontdekt. Na onderzoeken in het ziekenhuis te Winterswijk en Nijmegen, ging Wilna twee keer per week naar Wageningen voor een dialysebehandeling. De afvalstoffen worden dan uit het bloed gefilterd omdat de eigen nieren deze functie verloren hebben. Tevens kwam zij op de wachtlijst voor een donornier. Na anderhalf jaar werd een geschikte donornier gevonden.

Wilna vertelt: “De transplantatie werd uitgevoerd in het Academisch Ziekenhuis Utrecht. Ik heb mijn nier gekregen van een jongeman die overleed na een motorongeluk. Dat was dus op vijf december 1975, ’s avonds liep Sinterklaas over de gang van het ziekenhuis! Vader en moeder hadden geen auto, dus even op ziekenbezoek was een hele onderneming vanuit Winterswijk. Omdat ik zo goed herstelde, mochten ze al snel iedere dag op bezoek komen. En dat deden ze. Met de trein, de taxi of met iemand meerijden. De ene dag kwam moeder, de andere dag kwam vader. En natuurlijk ook mijn vijf zussen en twee broers.” Het zijn de zussen en broers van Wilna die het initiatief namen om dit bijzondere verhaal een plekje in de Elna te geven.

Deze week, op vrijdag vijf december, viert Wilna wederom haar tweede verjaardag. De dag dat zij vijftig jaar geleden haar donornier kreeg. En dat is heel erg bijzonder. In Nederland is er nog één andere man, Leen Gijse, die inmiddels éénenvijftig jaar met zijn donornier leeft. Wilna voegt er lachend aan toe: “Eén keer per jaar ga ik voor controle naar Utrecht. Dan zegt de professor altijd ‘Kijk, daar komt mijn wonderkind weer aan!’ Ik ben dan ook echt heel zuinig op mijn lichaam. Toen ik in blijde verwachting was van onze zoon Barry, heb ik tien weken in het ziekenhuis gelegen om mijn bloeddruk te observeren.”

Samen met haar man Jos woont Wilna op een prachtige boerderij in Vragender. Toen de voet van Jos geïnfecteerd bleek met streptokokken, volgde er een onderbeenamputatie. Het melkvee moest noodgedwongen verkocht. “Dat was echt verdrietig”, voegt Wilna eraan toe. “Gelukkig waren we er op tijd bij en is Jos goed hersteld.” Inmiddels loopt er weer wat vee op het boerenerf. Wilna werkte zeventien jaar bij de bakker en heeft zij ruim dertig jaar opgepast bij gezinnen. “Vijf van die inmiddels volwassen kinderen komen ook op mijn feestje”, aldus Wilna, “En de vaste gasten uit onze vakantiewoning ’t Oorschot, die horen er ook bij.”

Dat feestje betekent ook weer een schilderijtje erbij in de woonkamer van de boerderij. “Vader maakte iedere vijf jaar een nieuw jubileum-schilderij erbij. Na zijn overlijden heeft mijn jongste zusje dat overgenomen. Dit is echt mijn hoekje”, wijst Wilna met bescheiden trots. Ze hoopt dat er nog veel meer bonusfeestjes en schilderijtjes bij mogen komen.