Van Pippi Langkous naar parkeerplaats

Onlangs liep ik langs de plek waar ooit dat prachtige oude huis stond. Als klein meisje was ik ervan overtuigd dat Pippi Langkous daar woonde. Zo’n sprookjesachtig huis met karakter, waar je eindeloos naar kon blijven kijken. Natuurlijk woonde Pippi er niet echt, maar in mijn kinderfantasie wel.

Nu kijk ik uit op… grind. Klinkers, (mede)klinkers ;-) en heel veel grind. En toen vroeg ik me ineens af: wat zijn we toch aan het doen?

Begrijp me niet verkeerd, ik ben echt niet tegen vooruitgang. Integendeel. Maar is dit vooruitgang? Is een grote grindvlakte echt mooier dan een gebouw waar generaties Lichtenvoordenaren herinneringen aan hebben?

Soms lijkt het alsof alles wat sfeer en geschiedenis heeft, plaats moet maken voor iets dat vooral praktisch is. Handig? Vast wel. Maar wordt ons dorp er ook mooier van?

Misschien ben ik nostalgisch. Misschien hoort verandering erbij. Maar ik hoop dat we niet vergeten dat een dorp meer is dan stenen, parkeerplaatsen en efficiëntie. Een dorp is ook gevoel, herinneringen en plekken waar je als kind dacht dat Pippi Langkous er woonde.

Misschien is het tijd om bij nieuwe plannen niet alleen te vragen: “Past het?”, maar ook: “Maakt het Lichtenvoorde mooier?”

Een betrokken Lichtenvoordenaar die soms nog steeds door de ogen van dat kleine meisje kijkt.

Shirley van den Berg-Derksen