Zonder harde kern, geen corso!

Als straks al die prachtige corsowagens door de straten rijden, zien we vooral het eindresultaat. De bloemen, de kleuren, de details en natuurlijk al het werk dat erin zit.

Maar achter al die wagens staat een harde kern van mannen en vrouwen die hier niet pas de laatste weken mee bezig is. Zij zijn eigenlijk het hele jaar door aan het ontwerpen, bedenken, overleggen, regelen, bouwen en voorbereiden. Natuurlijk omdat ze daar zelf enorm veel plezier aan beleven, maar wat ik misschien nog wel het allermooiste vind: ze bezorgen daarmee ook heel veel andere mensen een geweldige tijd.

Want in de laatste weken sluiten steeds meer mensen uit het dorp aan. Mensen die komen helpen, een avondje komen plakken of tijdens het laatste plakweekend de handen uit de mouwen steken. En juist dan ontstaat die heerlijke sfeer die zo bij het corso hoort.

Er wordt hard gewerkt, maar vooral ook veel gelachen. Samen plakken, samen eten, een drankje doen, bijkletsen en met z’n allen toewerken naar dat ene weekend. Voor heel veel mensen begint daar eigenlijk al het echte corso- en kermisgevoel.

En dat is misschien wel wat het zo bijzonder maakt. Iedereen kan aansluiten. Samen de schouders eronder, samen iets moois maken en samen plezier hebben. En een paar dagen later staan we met z’n allen langs de kant om te genieten van al die fantastische wagens die door de straten trekken.

Dus aan de harde kern van álle corsogroepen: een hele dikke dankjewel!

Voor alle uren die jullie erin stoppen. Voor het bedenken, regelen, bouwen en organiseren. Maar vooral ook voor alles wat jullie daarmee voor anderen mogelijk maken. Volgens mij hebben jullie zelf soms niet eens door hoeveel mensen plezier beleven aan iets waar jullie het hele jaar naartoe werken.

Jullie bouwen niet alleen prachtige corsowagens. Jullie zorgen voor gezelligheid, saamhorigheid, voorpret en een prachtige traditie waar ieder jaar weer ontzettend veel mensen van genieten.

Heel veel succes met de laatste loodjes!

Nog héél even…

Corso 2026 komt eraan!

Jan en Shirley Derksen-van den Berg