
Leo ten Have met zijn vrouw Agnes onderscheiden voor 70 jaar misdienaar/acoliet. Eigen foto
Leo ten Have onderscheiden met bronzen Willibrord-plaquette
ReligieLIEVELDE - Tijdens de viering op kerstavond zette de beheercommissie van de Christus Koningkerk in Lievelde een speciale vrijwilliger in het zonnetje. Leo ten Have is al bijna 70 jaar misdienaar/acoliet en ontving daarom de bronzen Willibrord-plaquette, een onderscheiding vanuit het bisdom voor vrijwilligers die zich bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt voor kerk en samenleving.
“Vandaag, op kerstavond, willen wij van de gelegenheid gebruik maken om een vrijwilliger speciaal in het zonnetje te zetten,” sprak de voorzitter van de beheercommissie na de viering. ”Vroeger was het zo dat je al vanaf ongeveer 10 jaar of misschien zelfs nog jonger, misdienaar mocht worden. Het ging er toen wel heel anders aan toe dan tegenwoordig. Eerst nog Latijnse gebeden leren en elke dag was er wel een mis, vaak al heel vroeg in de ochtend. Ook voor trouwerijen en een uitvaart werden de jongens gevraagd. De pastoor had keuze uit vele jongeren van de basisschool maar ook lang daarna vaak totdat men ging trouwen. Vooral onder schooltijd dienen vonden velen fijn, lekker geen school en vaak nog wat lekkers, in de vorm van een koetjesreep, van pastoor Mientjes.”
Leo begon als misdienaar vanaf circa 1955 en later ging dat over in het acoliet zijn. “Dat heb je al die jaren, bijna 70, volgehouden. Precies kon ik het niet meer nakijken omdat de papieren allemaal in het archief liggen. Maar dat het heel erg veel jaren omvat, moge duidelijk zijn. Je deed het met veel plezier en wanneer er een beroep op je gedaan werd was het antwoord altijd ja, dat komt goed. Ook al moest je voor de boerderij van alles regelen en iemand vragen om te melken, je deed het gewoon. De koster was erg verguld met jou, je wist gewoon hoe alles moest. Wanneer er een vreemde voorganger kwam dan zorgde jij ervoor en nagenoeg onopgemerkt dat alles toch vlekkeloos verliep in de dienst. Weekendvieringen, uitvaarten en mogelijk nog andere vieringen, jij wist de staat van dienst uit je hoofd. Heel bijzonder zoals jij je taak opvatte. Nu de kerk is verkocht en er minder vieringen zijn hoef je minder aan te treden. Dat is misschien maar goed ook, zodat je van je meer van je pensioen kunt genieten er tijd overblijft. Collecteren behoorde ook tot je werkzaamheden en daarbij, als je jou voor iets extra’s vroeg, was het antwoord ook nooit nee.”
Leo heeft veel voor de gemeenschap betekend en daarom wil de beheercommissie hem deze avond onderscheiden met de bronzen Willibrord-plaquette.” “Deze onderscheiding is voor gelovigen in het bisdom die betekenisvol meer dan gewone diensten hebben verricht, voor de kerkgemeenschap ter plaatse. Deze Willibrord-onderscheiding bestaat verder nog uit een draagspeld en een oorkonde ondertekend door onze bisschop Wim Eik. De onderscheiding bestaat sinds 2001 in ons bisdom en is bestemd voor vrijwilligers vanwege hun grote verdiensten voor kerk en samenleving.”
Leo krijgt de bronzen plaquette overhandigd en zijn echtgenote Agnes speldt hem de draagspeld op. Er zijn bloemen en samen met de kerkgangers zet het koor het Lang zal hij leven in. Nadien is er tijd voor felicitaties, wenst men elkaar een zalig Kerstfeest en wordt er nog gezellig nagepraat onder het genot van koffie en thee met een kerstkransje.









