Verslaving in de Achterhoek: normaal

Een biertje in de Achterhoek is meer dan een drankje. Het is gezelligheid, kameraadschap, en, soms høken tot je erbij neervalt. Onze regio ademt Normaal, de band die het leven van feesten en drinken groot maakte. Eén biertje is fantastisch, een heleboel biertjes nog beter. Maar wat als ‘nog beter’ te vaak gebeurt en een gewoonte wordt?

Verslaving: Achterhoekse gezelligheid voorbij
Verslaving in de Achterhoek is eigenlijk net zoals overal. Alleen praten we er hier nóg iets minder graag over. Het zit nou eenmaal niet in onze aard om meteen een probleem te benoemen. “Ach, ‘t valt wel met,” hoor je dan. Maar het is toch niet normaal als je doordeweeks nauwelijks zonder biertje kan? Als elk feestje altijd uitdraait op te veel, te vaak, en te lang?

Cijfers liegen niet. In de Achterhoek drinken jongeren gemiddeld eerder en meer alcohol dan in andere delen van Nederland. Bovendien blijkt uit onderzoek dat volwassenen vaker structureel drinken. Wat gezellig was, wordt zo een probleem. En praten, dat doen we hier niet graag. Terwijl praten juist nodig is om er weer bovenop te komen.

Je redt het niet alleen
Van een verslaving kom je niet zomaar in je eentje af. Sterker nog, dat lukt bijna niemand. Je moet op tijd hulp zoeken. Dat kan bij de huisarts beginnen, maar soms kom je terecht bij speciale verslavingszorg. In de Achterhoek zijn er goede zorgverleners, maar het kan lastig zijn om de juiste te vinden. Juist omdat we hier minder open zijn over problemen met drank of drugs.

Sommigen kiezen daarom voor een prive kliniek verslaving, bijvoorbeeld bij klinieken zoals THE YOUTURN. Je hoeft dan niet meteen iedereen uit het dorp tegen te komen als je een afspraak hebt. Nog verder weg kan ook: steeds vaker kiezen mensen voor een verslavingskliniek buitenland, bijvoorbeeld in Spanje of Zuid-Afrika. Lekker anoniem en toch professioneel.

Praat erover, juist in de Achterhoek
Het begint met iets kleins: praten. Niet per se met een therapeut, maar bijvoorbeeld met je buurman of buurvrouw, iemand uit de voetbalclub of een vriend op de kermis. Maak het bespreekbaar. Het gekke is dat je niet de enige bent die er last van heeft. Vaak blijkt dat vrienden, buren of kennissen te maken hebben met precies hetzelfde.

We moeten die Achterhoekse nuchterheid dus gebruiken om te erkennen dat ook hier verslavingen vaak voorkomen. Juist door het gezelligheidsgehalte en het soms grenzeloze høken is het gevaar misschien zelfs groter. Laat die eerste stap daarom een gesprek zijn. Gewoon eerlijk zijn over wat niet meer normaal voelt.

Noabers helpen elkaar
Verslaving hoeft niet iets te zijn waar je je voor schaamt. Het is normaal om hulp te zoeken als je er zelf niet uitkomt. In de Achterhoek staan we bekend om onze noaberschap. Laten we goede noabers zijn, zeker ook voor de mensen die moeite hebben om maat te houden.

Door samen het gesprek te voeren en elkaar op tijd te wijzen op grenzen, wordt de stap naar hulp kleiner. Praten over verslaving is misschien niet makkelijk, maar wél nodig. En soms is de oplossing dichterbij dan je denkt. Of dat nu een goed gesprek is aan de keukentafel, een bezoek aan een lokale therapeut, of misschien toch die prive kliniek verslaving elders.