‘De vijfde generatie heeft wat waar te maken’

Café de Kruup over van vader op zoons

LICHTENVOORDE - Café de Kruup is al 137 jaar een begrip in Lichtenvoorde en blijft ook de komende jaren in handen van de familie. Na ruim drie decennia draagt Ronald Kruip (65) het café en het belendende Bar ’t Doktertje over aan zijn zoons Coen (26) en Onno (23) Kruip. Daarmee komt de zaak voor het eerst in handen van twee broers tegelijk en staat inmiddels de vijfde generatie aan het roer.

Door Annekée Cuppers

Van schoenmaker tot caféhouder
De geschiedenis van de familie in Lichtenvoorde gaat ver terug. De overgrootvader van Ronald, Bernard Kruip, was schoenmaker en begon in 1888 een café aan de Rapenburgsestraat. Het horecaleven zag er destijds totaal anders uit.

“Het café was toen open van ’s morgens acht tot ’s avonds tien uur. Het was meer iets wat mijn overgrootmoeder er een beetje bij deed. Het was de tijd waarin verzorgingshuizen nog niet bestonden en ouden van dagen en de zogenaamde ‘eumkes’ (thuiswonende vrijgezellen, red.) veel tijd doorbrachten in de kroeg. Nachtleven bestond eigenlijk nog niet. Dat is pas later gekomen.”

De zaak nam destijds maar een fractie in beslag van de huidige omvang van het bedrijf. De vader van Ronald, Bennie, breidde niet alleen het café uit maar bouwde ook Bar ’t Doktertje waarmee werd ingespeeld op de behoefte van jeugd aan een eigen plek.

Als je het samen doet, houd je ook tijd over voor je gezin, vrienden en vrije tijd

Zelf rolde Ronald al jong de horeca in. Op zijn twintigste begon hij voor zichzelf in de kantine van de Hamalandhal. Later kwam daar ook het Sourcy Center in Zieuwent bij. Hoewel horeca in de familie zat - zijn broers en zus volgden allemaal een hotelschoolopleiding - was het niet vanzelfsprekend dat hij het familiecafé zou overnemen.

“Ze zeiden vroeger nog: je gaat toch niet de kroeg van je vader overnemen? Maar toen mijn vader de zaak wilde verkopen en de makelaars hier al rondliepen, ben ik toch gaan nadenken. Ik deed toen al Bar ’t Doktertje. Uiteindelijk heb ik besloten het café toch over te nemen.”

Manier van leven
Het runnen van een café is volgens Ronald meer dan een beroep. “Van de 52 weekenden was Mirjam er 45 alleen thuis. En dan heb je de evenementen zoals de kermis en Koningsdag nog. Het is echt een manier van leven.”

Daarom heeft hij zijn zoons ook voorgesteld samen het bedrijf over te nemen. “Ik heb 4 zoons en altijd gedacht dat er wel één bij zou zitten die de zaak over zou willen nemen. Coen werkt al jaren bij mij in de zaak maar de tijden zijn veranderd. Jongeren willen niet meer fulltime werken, ze willen ook tijd voor andere dingen. Als je het samen doet, houd je ook tijd over voor je gezin, vrienden en vrije tijd.”

Onno herkent dat beeld. Hij werkt van jongs af aan vaak al mee in de weekenden. “In de horeca word je snel oud, zeker in de nachthoreca. Ik werk nu bij FC Twente en vind dat heel leuk, maar ondernemen lijkt mij mooi. Thuis hadden we het er een keer over wat ik zou willen doen als het bij Twente ooit op zou houden. Toen kwam een eigen horecabedrijf ter sprake. Zo zijn we er samen over gaan praten en is het balletje gaan rollen.”

Samen ondernemen
De broers zien hun samenwerking als een serieuze verbintenis. “Eigenlijk is het een soort huwelijk dat je met elkaar aangaat”, zegt Onno. “Het zal vast wel eens botsen, maar dat is overal zo.”

Volgens Ronald ligt de sleutel in duidelijke afspraken. “Een goede taakverdeling is belangrijk.”
Onno vult aan: “We hebben allebei onze eigen kwaliteiten. En we kennen elkaar goed. We zijn allebei geen schreeuwers. Dat is ook wel een voordeel, dat je samen bent opgegroeid. Dan heb je de meeste ruzies al wel gehad maar weet je ook van elkaar waar je goed in bent.”

Voorlopig blijft het vertrouwde gezicht van Café Kruup behouden. “Het concept blijft zoals het is”, zegt Coen. “Ik werk hier al jaren en heb in die tijd al ideeën kunnen doorvoeren en uitproberen. Natuurlijk blijven we kijken naar nieuwe ontwikkelingen, maar de basis blijft hetzelfde.”

Huiskamer van het dorp
Wat volgens Ronald nooit mag verdwijnen, is de functie van het café als ontmoetingsplek. “Een kroeg is voor veel mensen een soort huiskamer. Je voelt je er thuis. Daar moet je niet te veel aan willen veranderen.”

Wel ziet hij dat het caféleven sterk is veranderd. “Vroeger gingen mensen na het werk een biertje drinken en daarna naar huis. Studenten die toen in de weekenden terugkwamen en de kroeg indoken voor de laatste nieuwtjes, weten nu via social media al wat er speelt. Cafés zijn meer echte uitgaansplekken geworden.”

Het voordeel van samen opgroeien is dat je van elkaar weet waar je goed in bent

Het verenigingsleven blijft daarom belangrijk, merkt hij. “Door de week ben je heel blij met de verenigingen. Die zorgen voor leven in de brouwerij.”

Veranderende jeugd, veranderende trends
Ook het drinkgedrag van jongeren is anders geworden. “We verkopen duidelijk minder bier”, zegt Ronald. “Jongeren willen andere drankjes, zoals bijvoorbeeld Viper.”

Volgens Coen is het belangrijk om daarin mee te bewegen. “Je moet meegaan met je tijd en met je doelgroep. Inspelen op wat de jeugd wil, en dat verandert snel. Je moet zorgen dat je een actieve zaak blijft en niet denken dat je er al bent.”

Meer regels, minder uitgaanszaken
Naast veranderend publiek kreeg de horeca ook te maken met steeds meer regelgeving. “Mijn vader had dertig jaar lang eigenlijk alleen met sluitingstijden te maken”, vertelt Ronald. “Daarna kwamen er steeds meer regels, bijvoorbeeld na de ramp in Volendam, het rookverbod, veranderende leeftijdsgrenzen voor alcohol en natuurlijk de coronatijd. Sommige regels zijn nuttig, maar over de hele linie worden het er wel steeds meer.”

Tegelijkertijd ziet hij het aantal uitgaansgelegenheden afnemen. “Grote discotheken verdwijnen en er komt weinig voor terug. Festivals zijn concurrentie en alles wordt duurder. In Lichtenvoorde hebben we nog relatief veel horeca, ook door alle evenementen en activiteiten. Daar moet je heel zuinig op zijn. Ik heb ervaren dat beleidsmakers daar niet altijd even goed van doordrongen zijn en soms beslissingen nemen die het organiseren van die evenementen bemoeilijken.”

Met Bar ’t Doktertje heeft de familie bovendien een regionale functie. “Hier komen vriendengroepen uit de hele regio. En omdat we meerdere kleinere ruimtes hebben, hoeft het niet meteen vol te staan met honderden mensen om het gezellig te maken. Bovendien vragen we geen entree, waardoor het ook voor iedereen toegankelijk blijft.”

Loslaten, maar niet verdwijnen
Hoewel Ronald een stap terug doet, verdwijnt hij niet helemaal uit beeld. “Ik heb de landing al een beetje ingezet”, zegt hij lachend. “In het weekend zeggen ze nu soms al: ga jij maar naar huis.”

Helemaal stoppen is echter niet zijn bedoeling. “Overdag is hier nog genoeg te doen. En als één van de jongens een keer vrij is, spring ik wel bij. Daar waar ik nuttig kan zijn, help ik graag. Maar het mooie is dat de druk eraf is. Als ik nu spontaan met Mirjam weg wil, kan dat.”

Dat de zaak in de familie blijft, doet hem zichtbaar goed. “Als je verkoopt aan derden, geef je de sleutel af en is het klaar. Nu blijf je betrokken. Dat voelt toch anders. Ik sta hier maandag gewoon weer de boel op te ruimen.”

Je moet zorgen dat je een actieve zaak blijft en niet denken dat je er al bent

Toekomst
Met Coen en Onno staat de vijfde generatie nu klaar om het familiebedrijf voort te zetten. Ronald heeft daar alle vertrouwen in. “De vijfde generatie heeft wat waar te maken”, zegt hij met een glimlach. “Maar als ik zie hoe ze ermee omgaan, heb ik daar alle vertrouwen in.”

Feestelijkheden
De overdracht van Café de Kruup/Bar ‘t Doktertje wordt in april gevierd met verschillende bijeenkomsten. Op zaterdag 11 april is er een reünie voor oud-medewerkers. Op zondag 12 april volgt een bijeenkomst voor genodigden. Daarna tussen 17.00 en 21.00 uur zijn vaste gasten, verenigingen, voetbalclubs, leveranciers en iedereen die zich op een of andere manier geroepen voelt, welkom om in het café een borrel te komen drinken.