Tophandbalster Lynn Knippenborg wil na Rio studie afmaken

ZIEUWENT – 'We dachten dat handbal geen sport was en keken er niet naar, totdat….' Dit zouden de woorden van Lynn's vader kunnen zijn, haar allergrootste fan, zoals ze met fonkelende ogen vertelt. Haar vader Jos reisde voor het handbal met Lynn overal naar toe en promoot weer eenmaal thuis vanuit de bakkerij de handbalprestaties van zijn dochter. Lynn Knippenborg uit Zieuwent behoort tot de Oranje handbalvrouwen die afgelopen december de tweede plaats bereikten bij het WK in Denemarken en zich een paar weken geleden in Frankrijk kwalificeerden voor de Olympische spelen in Rio. "In een weekendje gebeurde het. Je gaat wel of niet naar Rio. En als het dan echt gebeurt, is dat gaaf."

Door Eveline Zuurbier

De prestaties van de Oranje handbalvrouwen hebben de deuren open gezet voor sponsoren. De televisie zendt wedstrijden live uit en er is zelfs een tulpdoop geweest. "Mensen gaan je herkennen", vertelt Lynn vriendelijk lachend. Drie weken geleden was ze even terug in Zieuwent en kon ze in haar drukke agenda een moment vinden om haar oude handbalclub Pacelli met een clinic te ondersteunen met de start van een antipest-programma. En ook daar bestond haar bezoek aan het trainingscenter hoofdzakelijk uit het uitdelen van handtekeningen. Toch blijft de Zieuwentse handbalster 'gewoon Lynn'. Als ze verhaalt over het Nederlands vrouwenhandbal, dan praat ze vooral over 'we' en 'ons' en over 'haar werk': handballen, de sport die in deze fase van haar jonge leven belangrijker is dan school.

Druk schema
De Olympische spelen in Rio zijn in augustus en liggen wat betreft haar drukke sportprogramma, nog ver voor haar. Eerst speelt ze met oranje in de eerste week van juni nog twee kwalificatiewedstrijden voor het EK in Zweden in december. Maar nu moet ze zich vooral nog richten ze op de laatste competitiewedstrijden en in de komende meimaand richten op de play-offs in Noorwegen. In Zuid-Noorwegen maakt international Lynn Knippenborg haar tweede seizoen voor Vipers Kristiaansand af. In het nieuwe seizoen komt ze uit voor het Duitse Buxtehuder SV in de buurt van Hamburg. Onlangs tekende ze het contract voor de nummer 7 van de Duitse eredivisie. "Ik ben dat dichter bij huis en kan ik mijn studie fysiotherapie gaan afronden. Ik heb me afgelopen jaar voor een studiejaar bij de HAN uitgeschreven zodat ik me helemaal op handbal kan richten. Maar nu eerst Rio. Daarna ga ik mijn studie afronden."

Veertien speelsters naar Rio
Voor Rio en de laatste trainingen voor de Olympische uitdaging komen de handbalvrouwen in juli weer bij elkaar. Eind juli wordt de definitieve selectie bekend van de speelsters die het volgende avontuur in Brazilië mogen meemaken. "Tot aan Rio is het nog spannend. We mogen met een afvaardiging van 14 speelsters gaan, terwijl we voor een WK en EK met een team van 16 personen aantreden. Veel hangt af van of je fit blijft. Het is zuur wanneer je er niet bij kunt zijn wanneer je er samen zo hard naar toe gewerkt hebt. We gaan het zien." De wereldtop handbal voor vrouwen is breed, vertelt ze over de sport. Tien van de deelnemende twaalf landen maken kans op het Olympische toernooi. "Maar als het zo goed gaat als tijdens het WK, dan valt alles op zijn plaats."

De hele wereld over
In Nederland is de handbalsport heel klein. Het concentreert zich rondom Zwolle en Amsterdam. West-Friesland doet de laatste jaren nauwelijks meer in de top mee. Lynn speelde vóór haar transfer naar Noorwegen bij eredivisionist Dalfsen. Daar speelde ze zes jaar op topniveau. "Ik was zestien jaar toen ik uit Zieuwent wegging voor de handbalsport. Hoewel de volleybalsport in de Achterhoek groter is, ben ik destijds bij handbal gegaan omdat mijn zus erbij was. Handbal is sneller en er gebeurt veel meer. Dat is mijn spel ook tijdens de wedstrijden."

Lynn speelde voordat ze door bondscoach Henk Groener voor het Nederlands handbalteam werd gevraagd, voor Jong Oranje. Ze heeft veel moeten laten om de top te kunnen bereiken, maar is altijd gesteund door haar ouders om op hoog niveau te kunnen handballen. "Ik heb verjaardagen en feesten van mijn vriendinnen moeten afzeggen en dat vond ik erg. Maar je krijgt er ook veel voor terug en dat maakt veel goed. Je vliegt de hele wereld over en nu hebben we ons gekwalificeerd voor de Olympische spelen. Mijn hobby is echt mijn werk geworden met eigen verantwoordelijkheden. Je kunt bijvoorbeeld niet zomaar een hele dag gaan shoppen. Topsport is nu eenmaal dat je rust- en arbeidsverhouding op elkaar afstemt."